EEN TRAUMA?

Iedereen maakt in zijn leven nare, ingrijpende en soms zelfs zeer schokkende gebeurtenissen mee. 
Wat precies traumatisch is, varieert van persoon tot persoon en is ook afhankelijk van eerdere ervaringen in je persoonlijke leven of familiesysteem.

Soms weten we als kind of (jong) volwassene bewust wat ons in de greep houdt, vaak ook niet. Bewust heb je dan geen ‘herinneringen’ aan een bepaalde traumatische ervaring.
Toch zijn er vele signalen in o.a. zelfbeeld, gedachten, gedrag, emoties, fysieke klachten,…
Onbewust draagt je zijn, je brein en je lichaam de sporen van een ervaring die ooit een diepe indruk op jou achterliet, bewust werd deze ervaring uit je geheugen verdrongen.
Er kan ook sprake zijn van intergenerationeel trauma waar onverwerkt trauma in je familielijn impact heeft op jouw functioneren.

De meeste mensen weten dat een trauma kan ontstaan na een levensbedreigende gebeurtenis, zoals een oorlog, ongeluk of door (getuige te zijn van) misbruik, mishandeling of ander geweld.

Traumatische klachten kunnen echter ook ontstaan na een indringende ervaring of een langdurige periode van grote stress. Vb. door een inbraak, ontslag, echtscheiding, ziekenhuisopname, pesten, een weinig liefdevolle opvoeding waar fundamentele behoeften geschaad of niet vervuld werden, …

Bij het ervaren van intense angst, hulpeloosheid, machteloosheid, afschuw, … is een gebeurtenis vaak te heftig om in één keer te verwerken. In dat geval komt ons lichaam en brein in een biologische overlevingsmodus terecht.
Deze onverwerkte informatie zorgt voor breinverbindingen die – zonder de nodige verwerking- blijvend voor lichamelijk, emotionele en mentale stress zorgen. In dat geval spreken we van trauma.

Als mensen verschillen we op dat moment niet zo veel van dieren.
Bij extreme stress en trauma vallen we terug op onze lagere breinsystemen. Ons brein kent geen verschil tussen het effectieve trauma en triggersituaties in het dagdagelijkse leven die traumasporen activeren.
Zo activeren we onbewust steeds opnieuw automatisch gestuurde systemen van vluchten, vechten, bevriezen, onderwerping,…

Triggers?

Triggersituaties in het nu zijn in wezen niets anders dan een opstap naar groei en herstel.

Ze activeren de opgeslagen trauma-energie met alle bijhorende emoties en overlevingspatronen.

Ze vormen een toegangspoort tot verwerking!

Via recente ontwikkelingen in de neurobiologie- en psychologie weten we dat de impact van ingrijpende gebeurtenissen en trauma duidelijk te zien zijn op hersenscans. Vroeger werd gedacht dat de impact op ons brein en zelfsysteem blijvend was, nu weten we dat ons brein de capaciteit heeft om nieuwe verbindingen te creëren. We spreken over neuroplasticiteit.
Via efficiënte technieken kunnen we nieuwe verbindingen in ons brein en lichaam creëren die rechtstreeks samenhangen met ons mentale, emotionele en sociale leven zodat we onverwerkte informatie en gebeurtenissen alsnog kunnen verwerken.

De klachten komen dikwijls veel later…

De gevolgen van trauma worden dikwijls pas veel later zichtbaar.
Dan wordt de link met het oorspronkelijk trauma vaak niet meer gemaakt.
Al helemaal niet met intergenerationele trauma’s die onbewust doorwerken op jouw functioneren.

Er kunnen na bepaalde tijd veel fysieke, emotionele en mentale klachten veroorzaken. Dit noemen we post-traumatisch stress-symptomen.

Voorbeelden hiervan zijn:

  • Slaap- of eetproblemen
  • Weinig energie hebben, oververmoeid zijn
  • Een ‘vol’ hoofd hebben, altijd in doe-modus
  • Hoofdpijn hebben
  • Veel lichamelijke of emotionele spanning ervaren
  • Onverklaarbare lichamelijke klachten
  • Altijd alert zijn
  • Last hebben van angst, paniek, schrikkerig zijn
  • hartkloppingen, oppervlakkig ademen.
  • Een kort lontje hebben, prikkelbaar zijn, boos zijn
  • Stemmingswisselingen hebben
  • Negatieve gedachtepatronen, depressie
  • Bezorgd zijn over de toekomst
  • Schuldgevoelens hebben
  • Schaamtegevoelens hebben
  • Een slechte concentratie hebben
  • Merken dat niets ‘echt’ binnenkomt wat er tegen je gezegd wordt.
  • Piekeren
  • Situaties fysiek, emotioneel en/of mentaal herbeleven, bijvoorbeeld door nachtmerries
  • ‘Niets’ meer voelen, gevoelsarmoede
  • Een gevoel van leegte, doelloosheid
  • Overspoelende emoties
  • Een gevoel van hulpeloosheid of onmacht
  • Dissociatie (het gevoel dat [een deel van]  je lichaam niet van jou is
  • Dwangmatigheid
  • Verslaving, destructief gedrag
  • Vermijding, sociale vervreemding, eenzaamheid…
  • Geen of weinig contact met eigen behoeften
  • ….

Trauma: de verbinding kwijt

Centraal staat steeds dat je de verbinding verliest met jezelf, je lichaam, je familie, vrienden en omgeving. Je hebt het gevoel vast te zitten; fysiek en/of mentaal te blokkeren.

Verlang je naar leven vanuit veiligheid, vertrouwen en liefde in plaats van angst, stress en overleving?
Je hoeft de cirkel niet alleen te doorbreken…